500 Bin TL’lik Çeyiz ve Evlilik Desteğinde Tartışmalı Şart: “Kimin Parasını, Kime Göre Dağıtıyorsunuz?”

Devlet tarafından açıklanan 500 bin TL’ye kadar çeyiz ve evlilik desteği paketine ilişkin ortaya çıkan şartlar, kamuoyunda sert tepkilere yol açtı. Destekten yararlanmak isteyen çiftlerin nikâhlarını Türkiye Diyanet Vakfı veya Diyanet İşleri Başkanlığı’na bağlı müftülüklerde kıydırması gerektiği iddiası, “sosyal yardım mı, yaşam tarzına müdahale mi?” sorusunu gündeme taşıdı.

Tepkilerin odağında, kamusal kaynaklarla finanse edilen bir yardımın, belirli bir dini kurum ve nikâh biçimiyle ilişkilendirilmesi yer alıyor. Eleştirilerde, evlilik desteğinin gençlerin ekonomik yükünü hafifletmek amacıyla sunulduğu ifade edilirken, bu yardımın inanç, tercih ve yaşam tarzı üzerinden koşullandırılmasının eşitlik ilkesine aykırı olduğu savunuluyor.

Hukukçular ve sivil toplum temsilcileri, “Devletin topladığı vergiler tüm yurttaşlara aittir” vurgusu yaparak, kimin parasının kimlere ve hangi şartlarla dağıtılacağına dar bir çerçeveden karar verilmesini eleştiriyor. Destek programının, belediyede yapılan resmî nikâhı yeterli saymaması, laiklik ve kamu yönetimi ilkeleri açısından da tartışma yaratıyor.

Gençler cephesinden yükselen tepkilerde ise ekonomik gerçeklik öne çıkıyor. Artan kira, düğün ve ev kurma maliyetleri nedeniyle evliliği erteleyen birçok genç, desteğin ayrım gözetmeden ve koşulsuz verilmesi gerektiğini savunuyor. “Evlilik yardımı alabilmek için nikâhın nerede ve kim tarafından kıyılacağına devletin karar vermesi kabul edilemez” görüşü sosyal medyada da geniş yankı buluyor.

Öte yandan, uygulamayı savunanlar ise müftülük nikâhının yasal olduğunu ve bu tercihin dini hassasiyetleri gözetme amacı taşıdığını öne sürüyor. Ancak eleştiren kesimler, kamusal bir yardımın tek bir kurumsal yapıyla ilişkilendirilmesinin, toplumun tamamını kapsayan sosyal politika anlayışıyla bağdaşmadığını dile getiriyor.

Tartışmalar sürerken gözler, ilgili kurumların şartlara dair net ve bağlayıcı bir açıklama yapıp yapmayacağına çevrildi. Kamuoyunda beklenti ise açık:
Sosyal destek, yaşam tarzı dayatmasının değil; eşitlik, özgürlük ve adaletin aracı olmalı.