SUÇLULAR DEĞİL, POLİS KANUNDAN KORKUYOR!

İddiaya göre Adana’da yaşanan bir olay, Türkiye’de güvenlik ve hukuk dengesine dair sert bir tartışmayı yeniden alevlendirdi. Uyuşturucu bağımlısı olduğu belirtilen üç kişinin, görev başındaki trafik polislerine taş ve sopalarla saldırdığı öne sürüldü. Olayın en çarpıcı yanı ise, polislerin ateşli silah kullanmaktan kaçınması oldu.

İddiaya göre polisler, saldırı altında olmalarına rağmen “kanunlar beni korur mu?” endişesiyle silahlarını kullanmadı. Bu tereddüt, sahadaki güvenlik riskini artırırken, olayın vatandaşların müdahalesiyle son bulduğu; çevredeki yurttaşların saldırganları kovaladığı ifade edildi.

Bu tablo, kamuoyunda şu soruyu yüksek sesle sordurdu:
Polis, görevini yaparken neden kendini yalnız hissediyor?

Karşılaştırmalar kaçınılmaz. Avrupa ve Amerika’daki örnekler hatırlatılıyor; buralarda polise yönelik benzer saldırılarda, güvenlik güçlerinin meşru güç kullanımı konusunda daha net ve koruyucu bir yasal çerçeveye sahip olduğu vurgulanıyor. Bu nedenle, saldırganların polise yaklaşmayı dahi göze alamadığı belirtiliyor.

Türkiye’de ise uzun süredir dile getirilen bir kaygı var: Cezasızlık algısı ve belirsiz sınırlar. Polis, orantılı güç kullansa dahi sonrasında soruşturma, dava ve yargılanma baskısıyla karşılaşabileceğini düşünüyor. Bu durum, sahada caydırıcılığı zayıflatıyor ve kamu düzenini doğrudan etkiliyor.

Olay, sadece bir asayiş vakası değil; hukuki koruma, polis yetkileri ve kamu güvenliği ekseninde yapısal bir soruna işaret ediyor. Güvenlik uzmanları, polisin görevini yaparken hukuki olarak net, açık ve koruyucu bir çerçeveye sahip olması gerektiğini; aksi halde hem polislerin hem de vatandaşların daha büyük risklerle karşı karşıya kalacağını belirtiyor.